# VINCENT
Mijn vader overleed toen ik drie jaar oud was. De, al weinig, herinneringen die ik van hem had waren gebaseerd op fantasie, verhalen en foto’s. Het verlangen hem beter te leren kennen groeide steeds meer; ik wilde mijn afkomst weten. Proust, dé Franse literaire filosoof schreef begin 21e eeuw de welbekende romancyclus ‘a la recherche du temps perdu’ – Op zoek naar de verloren tijd. Het staat bekend om zijn reflecties op de literatuur, tijd en fenomeen. Wanneer het boek samengevat wordt in tijd en plaats zie je dat, bijvoorbeeld zijn jeugd, wordt omschreven als één typische zondagmiddag. Enerzijds is deze zondagmiddag waargebeurd; alles wat er hier gebeurde heeft daadwerkelijk plaats gevonden. Anderzijds is het fictie; alle elementen die hij samen liet komen zijn nooit gelijkertijd voorgevallen op die desbetreffende dag. Deze aanpak koos ik voor mijn afstudeerwerk en dit resulteerde in drie films, een fotoboek en fotoserie.
Ik gebruikte digitale camera’s uit de jaren ’90. Het refereert naar de tijd waarin hij te overlijden kwam.
‘Vincent’ vertelt het verhaal van mijn vader maar gaat tevens over de herinnering, de hang naar nostalgie en de impact van het zijn die de dood voor een nabestaande met zich mee kan brengen.